Pasek
Dzisiaj jest r. Imieniny:
Odwiedziło nas:2570gości.
Ich pasją była turystyka

Biografie najbardziej zasłużonych działaczy turystycznych regionu koszalińskiego piórem Bernarda Konarskiego.


Kazimierz Rolewski (1925-1978)

Urodził się dnia 9 lutego 1925 r. w Ostrowie Wielkopolskim. Tam spędził dzieciństwo i ukończył szkołę powszechną. W okresie okupacji, jako kilkunastolatek, został wywieziony na roboty przymu­sowe do Niemiec. Po zakończeniu wojny wrócił do kraju i wkrótce, jeszcze w 1945 r. wstąpił ochotniczo do Ludowego Wojska Polskiego. Został skierowany do szkoły oficerskiej.

Ukończył Oficerską Szkołę Artylerii w Toruniu i w dniu 7 września 1947 r. został awansowany do stopnia podporucznika. Pozostał w szkole w Toruniu jako dowódca plutonu. Z zapałem szkolił podchorążych. Wkrótce awansował na dowódcę baterii, a po 3 latach został wykładowcą topografii i terenoznawstwa. W 1955 r. przeniesiono go do Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciw lotniczej w Koszalinie, na stanowisko starszego wykładowcy topografii.

Kazimierz Rolewski był znakomitym wykładowcą, zajęcia prowadził ze swadą, dowcipnie i zrozumiale. Z powodzeniem, już w latach pięćdziesiątych, wprowadzał nowatorskie metody nauczania. Z tej racji cieszył się autorytetem wśród kolejnych roczników podchorążych. Czynnie uprawiał siatkówkę, występował w reprezentacjach szkół w Toruniu i Koszalinie. Miał uzdolnienie muzyczne, podobnie jak jego dwaj bracia, grał dobrze na skrzypcach. Jeszcze jako podchorąży, a następnie oficer, przez długie lata występował w żołnierskich zespołach artystycznych.

Służąc w Koszalinie, ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując tytuł magistra geografii. W początku lat siedemdziesiątych doznał poważnej kontuzji nogi, co spowodował długotrwałe leczenie. W 1975 r. został przeniesiony w stopniu podpułkownika do rezerwy.

Swój wolny czas, jeszcze w służbie zawodowej, a następnie w rezerwie, poświęcał z pasją społecznika, turystyce i krajoznawstwu, szkoleniu kadr PTTK i wychowaniu turystycznemu młodzieży. Był przodownikiem turystyki motorowej i kajakowej, organizatorem turystyki w wojsku i w zakładach pracy, społecznym opiekunem zabytków, strażnikiem ochrony przyrody. Posiadał stopnie: instruktora krajoznawstwa Polski i instruktora kształcenia kadr PTTK. Wykazywał się także ogromną wiedzą historyczną.

Do PTTK należał od 1950 r. W ciągu długoletniej działalności społecznej pełnił szereg funkcji, m.in. był członkiem Prezydium Zarządów - Oddziału, Okręgu i Wojewódzkiego PTTK w Koszalinie, skarbnikiem, a później sekretarzem ZW PTTK, członkiem Komisji - Krajoznawczej i Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa, a także działaczem Komisji Turystyki Motorowej ZG PTTK, przewodniczącym Komisji Krajoznawczej i Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa, a także działaczem Komisji Turystyki Motorowej ZG PTTK, przewodniczącym Komisji Krajoznawczej i Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa, a także działaczem Komisji Turystyki Motorowej ZW PTTK. Przez kilka lat uczestniczył w pracach redakcji gdańskiego kwartalnika turystyczno-krajoznawczego województw północnych "Jantarowe Szlaki", w którym był społecznym członkiem kolegium redakcyjnego. W latach 1976-78 włożył wiele pracy w kampanię PTTK "Polska Naszych Dni" w województwie Koszalińskim.

Za zasługi w służbie wojskowej i działalności społecznej był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego oraz wieloma innymi odznaczeniami i medalami państwowymi i wojskowymi. Był także wyróżniony odznaką "Za zasługi dla województwa koszalińskiego", Złotą i Srebrną Odznaką PTTK, odznaką "25 lat w PTTK", Medalem Stulecia Turystyki w Polsce, odznaką regionalną "Szlakiem Walk o Wał Pomorski", srebrną Odznaką PZMot., Honorową Odznaką Koszalińskiego Automobilklubu.

Nie był żonaty. Zmarł nagle, na serce, w dniu 16 listopada 1978 r., w czasie wykonywania społecznych obowiązków w ZW PTTK w Koszalinie. Został pochowany na cmentarzu w Ostrowie Wielkopolskim.

opracował Bernard Konarski

Wykonanie: Radosław Brzeziński 2002-2015